Ile lat ma twój pies?

Ile lat ma twój pies?
Share

Życie czworonoga toczy się inaczej niż człowieka. Psy szybciej dorastają i szybciej się starzeją. Przeliczenie wieku zwierzęcia na ludzkie lata pozwala wyobrazić sobie, na jakim etapie życia znajduje się obecnie nasz podopieczny. Dzięki temu jesteśmy w stanie lepiej zrozumieć jego potrzeby.

 

Kiedy znamy dobrze datę urodzenia naszego psa, łatwo możemy zastosować jedną z metod przeliczania jego wieku. Nieco trudniej jest, gdy pod nasz dach trafi pensjonariusz schroniska lub zabłąkana zguba.

 

Jak sprawdzić wiek psa?

Gdy nie znamy daty narodzin psa, punktem odniesienia może być stan jego uzębienia. Szczeniaki mają mleczaki, które łatwo odróżnić od stałych zębów. Tych dorosły osobnik ma 48.

Czyste stałe uzębienie może sugerować młody wiek, do 3-4 roku życia. Czworonożne pięciolatki mają zęby o nieco owalnym kształcie, ze sporymi warstwami kamienia nazębnego. Ubytki i mocno starte powierzchnie zębów pozwalają przypuszczać, że pies żyje już ponad dekadę.

Upływ lat zdradzają także oczy, które z wiekiem mętnieją, stan sierści, siwe miejsca oraz zachowanie zwierzęcia. Bez trudu zorientujemy się, czy mamy do czynienia ze szczeniakiem, czy z sędziwym seniorem. Ten drugi na zabawę nie ma już większej ochoty, a chore stawy spowalniają jego ruchy.

  

Genetyczna młodość

Jeśli znamy datę urodzenia naszego pupila, sprawa jest znacznie prostsza.

– Możemy w przybliżeniu określić orientacyjną skalę wieku w porównaniu do przestrzeni życia człowieka. Lepiej wtedy rozumiemy etap wieku psa i lepiej orientujemy się w jego potrzebach – tłumaczy Andrzej Kłosiński, dyrektor COAPE Polska, psycholog i behawiorysta zwierzęcy. – Większe psy żyją krócej, małe dłużej. Przyjmuje się, że 6-8 lat życia człowieka to rok życia psa. Jednak w praktyce poszczególne etapy u psa przebiegają nieco inaczej. Psy dojrzewają szybciej. Mogą się rozmnażać po roku – półtora, w zależności od wielkości rasy. Ludzki ośmiolatek do tego nie jest jeszcze gotowy.

Andrzej Kłosiński zwraca też uwagę, że dojrzałość społeczna psa również przypada na etap znacznie późniejszy niż moment dojrzałości płciowej.

W ocenie wieku czworonoga i przeliczaniu go na ludzkie lata ważne są geny. Niektóre zwierzaki po prostu starzeją się szybciej. Najczęściej podatne na utratę sprawności są rasy utworzone w wyniku długotrwałych, skomplikowanych krzyżówek. Dłużej młodością cieszą się np. owczarki niemieckie niż mopsy czy bassety.

Młodość – ta niezależna od wieku – to także stan fizyczny, wytrzymałość kręgosłupa, ostrość zmysłów, czyli dobry słuch i węch, a także siły witalne, dobry apetyt i energia.

 

Etapy rozwoju psa

Uważa się, że do około czternastego dnia po urodzeniu małe pieski znajdują się w okresie neonatalnym – są noworodkami, całkowicie uzależnionymi od matki. W kolejnych tygodniach następuje stopniowy rozwój zdolności lokomotorycznych, a równocześnie toczy się proces socjalizacji: czworonogi poznają świat, uczą się reakcji na różne bodźce.

Okres dojrzewania rozpoczyna się około 6. miesiąca życia. W wieku roku – dwóch lat zwierzę osiąga dorosłość. Po upływie 7-10 lat uznać go będzie można za seniora.

 

Które psy żyją najdłużej?

Obliczanie wieku psa jest także zależne od jego rasy lub jego rozmiarów – większe psy dorastają wolniej, starzeją się szybciej i żyją odrobinę krócej niż te mniejsze.

Istnieje pewna teoria, którą opracowano na podstawie badań prowadzonych na dużej psiej populacji. Zwierzęta podzielono na cztery grupy: miniaturki (do pięciu kilogramów wagi), psy małe (5-9 kg), duże (20-40 kg) oraz wielkie (powyżej 40 kg). Wszystkie czworonogi w wieku trzech miesięcy, niezależnie od wielkości, mają około 3-4 lat ludzkich. Jednak już po kolejnych trzech miesiącach sytuacja się zmienia: mniejsze psy mają po około 7,5 roku, a największe tylko 6 lat. W trzech pierwszych grupach jednolatki mają około 15 lat, ale olbrzymy są młodsze, mają około 12 lat. U czterolatków następuje zrównanie – uważa się, że wówczas psi wiek może być porównywalny do 33. roku życia człowieka. W kolejnych jednak psy z grupy dużych zaczynają starzeć się szybciej. Wielki będzie dochodził ludzkiej setki około swojego 15-16 roku życia, maluszek zaś w wieku 20 lat. To oczywiście, tak jak i u ludzi, zależy też od troski opiekuna – na dobrą kondycję, wbrew upływowi czasu, składa się przecież dobre żywienie, zdrowy tryb życia, ruch, odporność na choroby.

 

Jak dbać o swojego psa?

To przeliczanie może wydawać się nie tylko skomplikowane i dalekie od precyzji, ale i trochę niepoważne. Warto dokonać jednak takiego rachunku, by lepiej opiekować się swoim pupilem. Im będzie starszy, tym uważniej trzeba będzie kontrolować jego zdrowie.

Wystarczy, że młodego zwierzaka przebadamy co jakiś czas u weterynarza, który sprawdzi podstawowe funkcje, wykona morfologię krwi, zbada parametry wątrobowe (Aspat, Alat, AP), parametry nerkowe (mocznik, kreatynina), oznaczy glukozę, białko całkowite i przeprowadzi ogólne badania moczu. Jednak u sędziwego osobnika ten zestaw trzeba poszerzyć o badanie fruktaminozy, hormonu tarczycy, stosunku białka do kreatyniny w moczu oraz jonogram.

 

Zarówno w młodym wieku, kiedy piesek będzie dorastał i mierzył się z problemami adaptacyjnymi przyzwyczajał do zmieniających się warunków (rozstanie z rodzinnym gniazdem, nowy dom), jak i w wieku bardzo dojrzałym, gdy czworonóg musi z czasem akceptować utratę sprawności, z pomocą przyjść może preparat Adaptil opracowany na formule feromonu. Wprowadza on równowagę i spokój oraz pozwala pupilowi panować nad emocjami.

Share

skomentuj

Twój email nie zostanie opublikowany. Pola z gwazdką są obowiazkowe.